بابا چون میدونستیم داداشم رو خیلی دوس داشتی یکی از عکساشو وقتی خاکت کردیم گذاشتیم روی قلبت که تا ابد باهات بمونه!

بمیرم برای اون دل تنگت بابا

دوستان عزیز این جمله اخرین حرفی بود که داداش امید گلم گفت وپنجشنبه شب برای همیشه به دیار باقی شتافت اون خیلی جوون بود فقط ۲۳ سال سن داشت داداشی هرچی برات دعا کردم وهمه ی بنده های خوب خدا رو واسطه کردم نمیدونم چرا دوس داشتی بری شایدم حق داشتی چون تحمل اون همه درد برات سخت بود الهی من بمیرم برات حالا دیگه جای خالیت توی دانشگاه وبین دوستات احساس میشه !!!

 برای ارامش روحش فاتحه بخونید!!

من با سخنم به دل سفر خواهم کرد
از سایه ی لطف دل گذر خواهم کرد
احساس لطیف و گرده افشان ترا
از گرده گل لطیف تر خواهم کرد!!!

هنوز عطرحضورت رادر لحظه های تلخ وشیرین زندگیم حس میکنم

لابه لای کودکیهایم

لای همان کتاب ودفترهای دبستان

لابه لای نقاشی هایی که من کودکانه از صورت مهربان تومیکشیدم

راستی که همان لحظه ها چقدرشیرین بود ومن غافل از اینکه زندگی برایمان چه خوابی دیده  میخندیدم

لای نوازش ها ی گرم وپدرانه ات

لابه لای نگرانی هاودلواپسیها

لابه لای لبخندهای تلخ

لابه لای گریه های بیصدایت دردل شب

دست به دعا برداشتنت

 وقت گریه کردنت

اگه من وزندگی ولحظه های شادوروزگار به تو قول بدهیم که با تو میمانیم برمیگردی!!

یه مدتیه که  باهام نیست

نمیدونم کجا رفته ...

اهان یادم افتاد !

حتما اون غروب توی اون کوچه جاش گذاشتم ........اما نه

پس حتما اون شب توی اون حادثه ی تلخ .....اونجا هم نبود

اون صبح دلگیر چی اونم نه!

یادم افتاد !ایندفه خودش منو ترک کرد

اونجایی که دلم رفته ...یه وجب خاک در فاصله ی دو عشق جاودانه

اونجا بهترین جای دنیاست بین دو سنگ قبرپدر وپسر !

باورم نمیشه به این اسونی شما رو از دست دادم

چطوری اون همه غم وغصه واون همه دلتنگی توی یه وجب خاک جا گرفت !

بابای مهربونم بخدا مگه ذره ای از وجودم توی خاک نمونه تا خاطره ی تو واون پسر عزیزتراز جانم واون دل شکسته ای که با یه کوله بار غم با خودت بردی را به فراموشی بسپارم !

دلم با شماست !

بخدا که باورم نمیشه!!!

من همانم که با من زیستی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

این شعر برای شادی روح پدرتون ( خدا رحمتش کنه)

پدر ان تیشه که بر خاک تو زد دست اجل
تیشه ای بود که شد باعث ویرانی من

یوسفت نام نهدند و به گرگت دادند
مرگ، گرگ تو شد، ای یوسف کنعانی من

مه گردون ادب بودی و در خاک شدی
خاک زندان توگشت ای مه زندانی من

من یکی مرغ غزل خوان تو بودم چه فتاد
که دگر گوش ندادی به نوا خوانی من

گنج خود خواندیم و رفتی و بگذاشتیم
ای عجب بعد تو با کیست نگهبانی من

از دوست عزیزم بابت شعر قشنگش واقعا ممنونم

باز چی شده !

باز چی دیدی داری کار دستم میدی!

باز هوای گریه داری !

بازم یاد خاطره ها افتادی !

دل تنگم ببار به غیر گریه چاره ای نیست !

خدایا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

مرا بسپار در یادت

به وقت ریزش باران

نگاهت گر به آن

بالاست ودر رقص

 دعاقلبت مثال بید

میلرزد دعایم کن

دعایم کن که من محتاج محتاجم ... 

بمیرم برای اون دل تنگت بابا !!

بمیرم برای دل خون شده ات!!!

بمیرم برای انتظاری که هجران شدتا ابد !!!!!!!!!!!!

بوی خاطرات

بوی گلاب روی مزار

بوی خاک پوتین

بوی خون چفیه

مهران

سال ۶۶

۴مرداد

غروب

ساکی  که مرد همسایه اورد

همرزمایی که بدون تو برگشتن

ساعتی که بعد۲۵سال هنوز کار میکنه

لباسهایی که هنوز بوی عطرشون از بین نرفته

وپدری که در فراقت رفت!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!