روزی که رفتی......
آسمون آبی نبود.......غمگین نبود.......شاد نبود.....یه حالی بود......
تو حس نبود ......آخه تازه مرده بود......آب شده بود......
به پات پژمرده شده بود.........
رفتی آسمون گرفته.......
دلشو بغض هاش سرشته.......
دیگه از خوشی نمیگه.......
گریه هاش شبو گرفته......
تو شبا که تو می خوابی تو تنهایی میگریه......
دیگه آفتابی نمیشه........
دیگه مهتاب و ندیده.......
اما تو دلش همیشه......
اسمتو حکاکی کرده......
نمیخواد یادت بره باز.....
دلشو آفتابی کرده....
خیلی قشنگ بود....
همیشه گل باشی تا که بویت را به صبا بسپارم.....
جان من جانت به گل مانند نباشد تا یادت را به خدا بسپارم.....

این متن رو وبلاگ تنها لطف کرده برام فرستاده واقعا از محبت هاش ممنونم!